All inclusive

Hayatımdaki insanları bir bütün olarak algılıyor ve seviyorum.

Benim de, onların da mutlaka olumsuz yönleri var, olmak zorunda çünkü kusursuz değiliz ve bana göre kusur olan bir özellik başkasına göre olumlu bir anlam taşıyabiliyor. Dolayısıyla yargılarken özellikleri yerine o insanla beraberken kendimi nasıl hissettiğim önemli. Yoksa sınıflandırmak kolay olmakla beraber yanıltıcı. İnsan olarak geliştiğimizi, yenilendiğimizi de işin içine katarsak, bir zamanlar olumlu algılanan değerler, zamanla negatifleşebiliyor.

Anne, baba, kardeş, evlat gibi seçme şansımın olmadığı ilişkilerde zaman zaman yaşanan kavgaları mecburen de olsa tatlıya bağlayabiliyoruz. Mecburuz, yoksa tüm aile birliğine zarar veriyor. Uzunca bir süre annemle dargın kaldığımda, farkettim ki, ileri de oğlum bana aynısını yaptığında, ki yapabilir, ona söyleyecek hiç bir sözüm olmayacak !  Karşıma çıkıp "sen de annenle küsmüştün" diyebilir.  İşte o anda suçlanacak tek kişi yine kendim olacağım.  Bu yüzden aile ile küskünlük eni sonu bana dokunan bir süreç. Hani "insanları olduğu gibi kabul etmek" dediğimiz bana göre bu ilişkilerde geçerli. Başka şansım yok açıkçası.

Diğer ilişkilerde ise sürekli onanmayı ve onamayı da tutarlı bulmuyorum.  Samimi değil. Sevgilimi, eşimi sürekli pohpohlamam onu memnun edebilir ancak ne derece doğrudur. Hiç mi hata yapmıyor ? Hiç mi ben onu üzmüyorum, işte bu imkansız !

Bu tür ilişlilerde karşımdakinin bir konu üzerine beni üzmüş olması onu hepten kötü yapmıyor. Sanırım anlaşılmayan noktalardan biri de bu.  Sen iyi bir insansın, seni hayatıma alırken bunu görerek, hissederek aldım. Anlaşamadığımız ve/veya birbirimizi üzdüğümüz olay ise gidişatta sadece bir an, bir nokta ! Biz bu noktada takılır kalırsak bütünü göremeyiz. Seni sevdiğim anlarda iyiydin, şimdi de iyisin, ancak kusursuz olmak zorunda değilsin. Hata yapmadan, üzmeden, kırmadan yaşamak olası değil. Olumlu ve olumsuz yanlarımızla bir paketiz biz, hani her şey dahil olanlardan :)

İşte o dahil olan her şeye kavga etmek, kıskanmak, öfkelenmek de dahil :)  bunları uzatıp kırgınlıklara neden olmak ise bencileyin gereksiz . Gereksiz derken affetmek değil kastım.

Affetmek bir parça kibir içeriyor sanki, "seni affettim" denildiğinde benim iç sesim "hadi len kimsin sen" deyiveriyor. Affedilene karşı sanki üstünlük içeren bir olgu. Karşımdakini bütün olarak sevince affedilecek bir durum da kalmıyor, çünkü fıtratta her duygu var. Sadece bilerek ve isteyerek yapılan
incitici davranışlar gerçekten üzüyor. Bu noktada yapılacak en iyi şey, alıp karşına konuşmak, "hacı derdin ne, neden beni üzersin" diyebilmek. Bunu söyleyebildiğim kişi gerçekten olgun ise, verecek cevabı var, yok değil ise, bırak akışına gitsin.......su akar yolunu bulur misali, kendine bir geliversin.

Sabah kahvesi iyi gelmiş bana :))

Ticari bekleme yapma

Kafam  uymasa da haftada bir gün için katlanayım dedim. Ne olacak sanki laflayıp, işimize bakarız, bitince çeker giderim. Ülke gündemi öylesine yoğun ki, eni sonu laf dolanıp gündeme geliyor, üstelik sürekli geyik yapacak değiliz, boynuzlar uyuşmayınca geyik de tıkanıyor bir yerde.

Mola esnasında milliyetçi olduğunu öğreniyorum. İç sesim takma kafana diyor, sana lazım olanda sorun olmdıkça bu konulara girme bile. He de geç :))

Bir sonrakinde TV yi açıyor ve ne hikmetse türküden, dinden, imandan zerre haberi olmayan herif, tüm Viktorya secret mankenlerinin adını, Taylor Swift ve benzeri gavur şarkıcıların şarkılarını ve isimlerini ezbere biliyor.

Ahan da bu iç sesimi susturamadığım nokta oluyor :)  Ha bi siktir ol git, neyin milliyetçiliği bu, hani ben gavurun dilini, edebiyatını bilirim diye, bana hava atacak, kendini kabullendirme derdine düşeceksen daha da beter.  Kendin ol yaaa, bunlara meraklıysan da özünden uzak olduğun milletine, milliyetçilik yapma hafız :)))

Sevdim

Onu kendime uygun olduğu için sevmedim" dedi. Sadece sevdim !

 Evet böyle, bir erkeği veya kadını bize uygun olduğu için mi severiz ?  Böylesi sevmek hesap kitap gerektirir........sadece sevmek bambaşkadır !  Uygun olsa da, olmasa da severiz, sevmek iyi geldiği için, bazen de karşınızdaki bilmese bile kendimiz için severiz.............. hesaplayarak sevgi olmaz..........

Suruç

Önümüzde yeşil ışıkları ile giden bir cenaze aracı ve biz üç kardeş onu takip ediyoruz ! Hayatımın en zor en acı yolculuğu.......cenaze aracında babamız var......... o yolu onunla kaç kere gülüş oynaş gittik, bu son yolculuk beter.......... orada cansız yattığını bilmek acı verse de , onun acılarından ve dünyanın çirkinliklerinden kurtulduğu biliyorum.

Ve her cenaze aracı gördüğümde arkadan gelen arabalara bakıyorum. Biraz önce Suruç'da ölen gençleri taşıyanları gördüm, içim çok acıdı......... Hiç bir ana baba evladını toprağa vermemeli ! Öyle özene bezene, umutlarla yetiştirilen fidanlar, topluma, insana faydalı olacak fidanlar bunu haketmediler............. Lanet olsun kıyanlara, göz yumanlara !

Seyran

İşte bayram, yine bayram, bir süre sonra diğeri gelecek ve aynı mesajlar iletilecek ! Sanki herkes çok  mutluymuşcasına birden bire sevgi kelebeği kesilecek başımıza !

Oysa çoğu insan sevmiyor bayramları, tatil olması iyi geliyor . Yalnızlığı fazlasıyla yüze vuran bayramda tatile giderek oyalanıyorlar, çok çalışanlara da güzel bir fırsat. Bayram da tatile gitmeyi de sevmiyorum, her yer vıcık vıcık insan dolu...........ha bir de buna selfie çekenler de eklenecek :(((  hiç çekilesi değil, tamam karamsarım bugün ne var, sevmiyorum işte bayramı seyranı, hem bana her gün bayram da değil !

Adam

Ne adamlar sevdim zaten yoktular......... hepsini de severek var veya yok ettim ! Hiç birnin yalnızlığı veya yokluğu beni kirletmedi,....... adam olamayışlarına üzüldüm......... yok oluşlarını izledim,

Var olmak için çırpınışlarına güldüm...............oysa biliyordum, zaten yoktular ! Yüklediğim anlamlardı onları var eden !

Seninle

Gitmek, görmek istediğimiz  yerlerin resmini görür, methini duyar ve orada olmak isteriz, bazen masmavi bir deniz, bazen dağlar, kimi zaman ise tarif edilemez bir şeyler çeker oraya ! Gidesimiz gelir, benim öyle oluyor.........saçma sapan bir yer bile olsa göresim geliyor işte :)

İşte bu gitmek istenilen mekan dünyanın en güzel yeri bile olsa, kiminle gittiğin çok daha önemli ! Öyleleri var ki, bin pişman ediyor, o güzelliği farkedemiyor, keyfini süremiyorsun bile, hep bir gerilim,  şikayet veya hır çıkaracak lafı, sözü, alınganlığı hazır.......... geldiğine geleceğine lanet ettiriyor :))

Yoldaş huzurlu, sevgili, kalender ise nereye gittiğinin önemi kalmıyor, çadırda yatıp, derede yıkansan bile gönül hoş..........cehennem oluveriyor bir anda  cennet :))

Sevdiğim türküde dediği gibi, "dün gece yar hanesinde yastığım bir taş idi, altım çamur, üstüm yağmur, gene gönlüm hoş idi"..........velhasılı kelam,gitmek istediğiniz  cennetteki  huysuz huriler şarabı kederden içirirebilir  !